बल्गर भेला, नेपाली ब्लग जगतमा नयाँ आयाम

हिजो शनिवार दौँतरीमा ब्लगर भेला थियो । दौँतरीका एडमीन नेपालियनजीले फेसबुकमा त्यसै कुरा हुँदा भेलामा स्वागत भाषण दिन भन्नु भयो । म, अर्काको भाषणमा व्यङ्ग्य गर्न मात्रै जान्ने तर आफैं बोल्न परेमा अनुभवहिन बिषय भएकोले खासै बेमेल व्यक्ति भएको कुरा त उहाँलाई अबगत गराएको हो, तर सात समुद्रपारी बस्नुहुने वहासंग व्यक्तिगत चिनजान नभएपनि आत्मियता भने भरपुर भएकोले पछि वहाले आग्रह गर्दा “नाँई” भन्न पनि सकिन ।

दौँतरीमै केही समय अगाडि नेपालीहरुले लण्डनमा गरेको यस्तै एउटा भेलामा भएको जात्राको बारेमा भिडियो पनि हेरेको थिएँ, तर यो भेला भने अनलाईन भएकोले ‘जे पर्ला !’ भनेर सुर्रीएँ । अब अफ लाईन भेला भएपो कोट–टाई च्यात्तीने वा ढुंगा मुढा हुने डर हुन्छ, ‘अनलाईनमा त हद्द भए २-४ जनाले गाली गर्लान त्यत्ती हो’ भनेर तोकिएको समयमा कामबाट बहाना बनाएर घरको कम्प्युटरमा सोझीएँ ।

४० जना जत्ती ब्लगरहरु र केही ‘पर्यव्यक्षक’ को उपस्थितिमा भेला अघिको गाँईगुई हुँदै थियो म सो मित्थ्यालोकको भेलास्थलमा प्रवेश गर्दा । जे भए पनि तोकिएको समयमा भेला सुरु भयो र तोकिएकै फर्म्याट अनुसार निश्चित समयमै समापन पनि । संसारभरी छरिएर रहेका नेपाली ब्लगरहरुलाई ‘एकै छाना’ मुनि बसाल्ने प्रयास एकातर्फ एकदमै सह्रानिय थीयो भने अर्कोतर्फ समयको भिन्नता र सबैको आ-आफ्नै व्यस्तताका कारण बढि भन्दा बढि ब्लगरहरुको उपस्थीति हुन नसकेकोमा सबैमा खल्लोपनको अनुभव पनि रह्यो ।

भेलाको बारेमा बिस्तृत विवरण त दौँतरीमै राखीएकोले त्यसबारेमा म जान्न, तर यस भेलाले नेपाली ब्लगरहरुलाई नजिक्याउन र एक आपसमा अनुभवहरु बाँडेर केही सिक्ने र सिकाउने मार्ग प्रसस्त गरेकोमा भने हामी सबैले खुला दिलले स्वागत गर्नु पर्छ ।

भेला भन्ने बित्तीकै कुनै सभा हल, विशाल औपचारिक बैठक वा त्रिपाल नै भएपनि ठड्याउनु पर्ने मान्यताका बेगर भएको यो अनलाईन भेलाले मन भएमा सात समुद्रको दूरी, कसैको एकता वा सामूहिकतामा बाधा नपर्ने प्रमाणीत गरेको छ ।

हो, भेलामा आउने वा बोल्ने सबैले भनेको सुनिन्छ वा सबैले भनेको सबैले मान्नै पर्ने वाध्यता रहँदैन तर सबैमा आफ्नो बिचार राख्‍ने मञ्च उपलब्ध हुनु पनि आफैमा एउटा उपलब्धि हो । छोटो समय, केही प्राविधिक सीमा र पहिलो भेला भएका कारण सायद त्यसमा कमी कमजोरीहरु पनि रहे, तर यो एउटा एकदमै सकारात्मक सुरुवात थियो र सो सुरुवातले कुनै भेला वा संघ, संघठन भन्ने बित्तीकै कुनै भौतिक पुर्वाधार, आदेशकारक पदाधिकारीहरु वा कुनै विचारको पुर्वानुग्रही हुनु पर्ने धारणावाट भने मुक्त गर्‍यो ।

भेलाकै अघी पछी गरेर दौँतरी मार्फत नै थाहा भयो, यस्तै प्रकारका ब्लगरहरुका केही “अफ लाईन” भेला काठमाण्डौंमा पहिला पनि भैसकेका रहेछन । तर देशको मात्रै हैन महादेश र समुद्रको सिमारेखा पनि पार गरेर सानै संख्यामा भएपनि संसारका कुना-कुनाबाट ब्लगर मित्रहरुलाई एकै स्थानमा भेला गराएर दौँतरीले नेपाली ब्लग जगतको ईतिहासमा नया उचाई थपेको छ ।

हामी सबैलाई थाहा छ, आजको दिनमा हामीले प्रयोग गर्ने कार, रेल वा अन्य कुनै सवारी साधन ति साधनहरुको प्रथम निर्माणका बेलाका भन्दा कैयौं गुणा गुणस्तरीय, सुबिधायुक्त र आरामदायी पनि छन । तर हालका साधनहरु जत्तिसुकै परिस्कृत भए पनि, स्टिम ईन्जिन बिकसीत गर्ने कार्यको श्रेय जेम्स वाटलाई नै जान्छ । त्यस्तैगरी भोलीका दिनमा हिजो भएजस्तै वा त्यो भन्दा ठूला राष्ट्रिय वा अन्तराष्ट्रियस्तरका भेला नहोला भन्न सकिन्न र होउन पनि, तर नेपाली ब्लग इतिहासमा दौँतरीले आयोजना गरेको यो अन्तराष्ट्रिय भेला सधैं कोशेढुंगाको रुपमा रहने छ । नेपाली ब्लग जगतलाई अझ रोचक, आकर्षक, सूचना मूलक, पठनिय र उत्तरदायी बनाउन यो भेलाले हामी सबैमा सधैं प्रेरणा दिईरहोस !।

दुईघण्टासम्म चलेको र आमने-समाने रहेर सञ्चालन गर्ने सञ्चालक वा व्यबस्थापन गर्ने निर्देशक नहुँदा पनि शान्तिपूर्ण चलेको अनलाईन भेला, नेपालीहरुको सामान्य भेलाभन्दा निकै अनुशासित र मर्यादित रह्यो, यसकालगी भने म दौँतरी लगाएत सम्पूर्ण सहभागी ब्लगर मित्रहरुमा हार्दिक आभार व्यक्त गर्दछु । Happy Blogging !